กาลครั้งหนึ่ง พระเจ้าโซโลมอน ตรัสสั่ง เบไน เบน เยโฮยาดา ผู้เป็นที่ปรึกษาคนสนิทว่า "เบไน ข้าต้องการแหวนวงหนึ่ง และเจ้ามีเวลาหกเดือนในการตามหามัน"
"ตามแต่พระประสงค์ พระเจ้าข้า" เบไน ตอบรับ "แหวนชนิดใดที่ใต้ฝ่าพระบาทประสงค์"

"มันเป็นแหวนวิเศษ" จอมราชาตรัส "ยามผู้มีความสุขเห็นมัน เขาจะละทิ้งซึ่งความลิงโลด แลยามผู้เศร้าสร้อยเห็นมันเขา จิตเขาก็แช่มชื่น" โซโลมอนรู้ดีว่าแหวนเช่นนี้ไม่มีในโลก เขาเพียงต้องการทดลองสติปัญญาของข้ารับใช้เท่านั้น

จากฤดูใบไม้ผลิ จนถึงฤดูร้อน เบไน ก็ไม่สามารถหาแหวนที่ว่าได้ คืนสุดท้ายก่อนกำหนดเขาเดินไปยังย่านค้าขายในเยรูซาเล็ม และถามพ่อค้าที่นั่นด้วยความสิ้นหวัง "เจ้าเคยได้ยินแหวนที่ให้คนยินดี ลืมความยินดี และ คนทุกข์ระทมลืมความโศกบ้างไหม?" 
พ่อค้าหยิบแหวนทองคำเล็กๆอันหนึ่งและสลักอักษรลงไปบนนั้น เมื่อเบไนได้อ่าน เขาก็ยิ้มกว้าง

เมื่อครบกำหนด ราชาโซโลมอนก็ถาม "เบไน เจ้าพบสิ่งที่ข้าให้เจ้าไปหารึเปล่า" บรรดาขุนนางต่างอมยิ้ม แต่แล้วทุกคนก็ประหลาดใจเมื่อ เบไน ชูแหวงทองคำขึ้นและประกาศ
"อยู่ที่นี่ พระเจ้าข้า ฝ่าพระบาท" ทันทีที่โซโลมอนเห็นอักษรที่สลักบนแหวน เขาก็เข้าใจ

"This too shall pass" และสิ่งนี้ก็จะผ่านไป
มันย้ำเตือนมิให้หลงระเริงในโชคลาภ และ ปลอบโยนยามเมื่อทุกอย่างในโลกล้วนเลวร้าย

"แล้วมันก็จะผ่านไป..."

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!

#8 By Pz'mint on 2010-05-17 15:14

แล้วมันจะผ่านไป อืมHot!

#7 By whoehya on 2010-05-17 09:21

Hot!
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

#6 By lumin on 2010-05-17 04:09

จริง Hot!
มันเป็นสัจธรรม

#5 By Detonator on 2010-05-17 01:05

ความเปลี่ยนแปลง....

#4 By Crozzax on 2010-05-16 23:41

ใช่ แล้วมันจะผ่านไป ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม

#3 By Taki on 2010-05-16 22:21

วลีนี้เคยได้ยินคุณแชมป์เจ้าของเอ็กซ์ทีนพิมพ์ไว้ที่บล็อกของเขา ไม่คิดว่ามีที่มาแบบนี้นี่เอง

ขอบคุณค่ะ Hot!

#1 By devilray on 2010-05-16 21:17