Heretic Programmer

พึ่งไปอ่าน บอร์ดการเมืองมาแห่งหนึ่ง

ความรู้สึกที่ได้คือ บอร์ดการเมืองทุกที่ มีมาตรฐานเหมือนกันอยู่บ้างเช่น

1. คนที่ใช้เหตุผลเป็นบุคลากรคุณภาพในบอร์ดมีน้อย  

2. คนส่วนใหญ่ อารมณ์พาไป ถ้าข้างที่เชียร์ทำถูกใจ ก็ถูก ถ้าข้างที่ไม่เชียร์ทำบ้าง ก็จะผิด

3. มองคนที่ไม่เห็นด้วยเป็นศัตรู

4. แนวคิดเหมารวม มักให้เหตุผลคลุมเครือเพื่อเหมาฝ่ายตรงข้าม คห. หนึ่งที่พบบอกว่า ที่บอกว่าคนกรุงเทพเดือดร้อนนั้นไม่จริง เพราะตัวเขาไม่เดือดร้อน นี่สะท้อนความโง่เง่าทางตรรกะของคนเถียงกันทั้งสองฝ่าย

5. มักอ้างว่าโดนกระทำ เหตุผลในการกระทำของตัวเองหนีไม่พ้นว่าเขากระทำบ้าง มักคิดว่าพรรคพวกตัวเองเป็นคนส่วนใหญ่ ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆรับรอง

6. ระบอบการปกครองในฝัน(ผู้ปกครองในฝัน กฏหมายในฝัน ตุลาการในฝัน) ของตนเป็นสิ่งถูกที่สุด แลกทุกอย่างในชีวิตได้ เพื่อให้ได้มันมา

เรื่องตลกอย่างหนึ่งที่ผมเห็นมาตั้งแต่ งวดเสื้อเหลืองคือบอกว่า ม็อบตัวเองมาด้วยใจ ม็อบฝ่ายตรงข้ามมาด้วยเส้น ตลกยังไง? ตลกตรงที่ คนงานของพ่อผมก็รับเงินไปม็อบทั้งสองฝ่ายทั้งสองงวด(แต่ตัวยังอยู่ทำงาน - ขอบคุณแกนนำสำหรับโบนัสพิเศษ) ซึ่งสะท้อนว่า จริงๆแล้วทั้งสองฝ่ายก็ล้วนประกอบด้วย คนชุมนุมจัดตั้ง และ คนที่ตามมาด้วยใจทั้งสิ้น ไม่ได้มีอะไรต่างกัน

ส่วนแนวคิดเหมารวม-ตรรกะวิบัติ-อุดมคตินิยม นั้นคุยกับผมไม่ค่อยรู้เรื่องมานานแล้ว ผมไม่เคยเชื่อว่ามีระบอบการปกครองไหนที่เป็น ยูโทเปีย ผมอยู่กับปัจจุบันมากกว่า สิ่งที่แต่ละฝ่ายเสนอ ไม่ได้ทำให้ผมมองเห็นเป้าหมายรูปธรรมแน่ชัดในสิบปีข้างหน้า (ขออภัย! ผมไม่ยอมรับ การคาดการณ์อนาคตแบบ "เพ้อเอาเอง" จะกล่อมผม กรุณาเตรียมสิ่งที่จะผมน่าจะได้รับ ตามมาสโลว์ และ หัก สิ่งที่จะสูญเสียไปในระหว่างนั้นมานำเสนอด้วย และผมก็ยังอาจจะไม่เห็นด้วย หาคำนวณค่าคาดหวังแล้วไม่คุ้ม)

นอกจากนี้ แนวคิดจวกคนเป็นกลาง เหมือนจะเป็นที่นิยมเป็นพิเศษในระยะหลัง ไม่ว่า "กลางกลวง" หรือ "ชนชั้นกลางสลิดดก" ข้อกล่าวหาที่บอกว่า คนอยู่เฉยๆเอาแต่ประโยชน๋ส่วนตนนั้นอ้างกันทั่วไป น่าแปลกใจมาก เพราะมนุษย์เราก็ทำอะไรเพื่อประโยชน์ส่วนตนกันทั้งนั้น

คุณเลือกฝั่งที่คุณเลือก ก็เพื่อประโยชน์ส่วนตนเหมือนกัน(ในแง่ความสงบในใจคุณ) ถ้าคุณไม่ได้รับ direct impact อะนะ แล้วคนเป็นกลางผิดอย่างไร จึงจะไม่มีสิทธิรักประโยชน์ส่วนตน?

ที่สำคัญ ไม่เคยคิดว่าตัวเองกลวงแหะ ผมว่าไอเดียผมส่วนใหญ่ เขียนเป็นประพจน์ได้ แบบตรงตามกฏคณิตศาสตร์ อาการสองมาตรฐานอาจมีอยู่บ้าง แต่ผมก็พยายามลดๆนะ :p

เอาเหอะ ตีกันไปตามสบาย เพราะ

การเมืองเรื่องชั่วครู่อยู่ไม่นาน สมการสัจจะทรงคงนิรันดร์

“Politics is for the moment; an equation is for eternity.”