พักเรื่องคลื่นไว้ซักครู่ก่อน

ทอฟเลอร์หันกลับมาตั้งคำถามว่า เมื่อผู้เชี่ยวชาญพูดถึงปัจจัยพื้นฐานน่ะ พวกเขาหมายถึงอะไรกันแน่? ตอนที่ไทม์วอร์เนอร์ บอกว่าบริษัทอยู่รอดมาได้ เพราะมีัปัจจัยพื้นฐานที่แข็งแกร่งนั้นจริงหรือไม่ ในเมื่อหุ้นของบริษัทตกไปถึงร้อยละ 90?

แล้วถ้าปัจจัยพื้นฐานหมายถึง อัตราดอกเบี้ย เงินคงคลัง ระดัีบการกู้ยืม และอัตราการว่างงาน แล้วละก็ เราจะอธิบายสังคมในยุคกลางที่ไม่มีธนาคารได้อย่างไร? งานที่ได้รับค่าจ้างพึ่งเกิดขึ้นพร้อมๆกับสังคมอุตสาหกรรมเท่านั้นเอง ทอฟเลอร์แสดงความเห็นว่า ความหมายของปัจจัยพื้นฐานที่ใช้กัีนโดยทั่วไปนั้น เป็นเพียงคำอธิบายที่ใช้ได้เพียงช่วงหนึ่งของการพัฒนาเศรษฐกิจเท่านั้น

 ทอฟเลอร์นำเสนอคำใหม่ ปัจจัยที่ยิ่งกว่าพื้นฐาน หรือ Deep Fundamental ซึ่งประกอบไปด้วย เวลา พื้นที่ และความรู้

1. เวลา

ไม่มีเศรษฐกิจใดก้าวหน้าไปได้ โดยไม่หอบเอาสังคมไปด้วย ในขณะที่วงล้อของภาคธุรกิจหมุนเร็วขึ้นๆมันก็ยิ่งทิ้งส่วนอื่นๆไว้ไกลขึ้นทุกที ลองดูที่ทอฟเลอร์เปรียบเปรยสิ

 - 100 miles/hour บริษัท วิ่งเร็วสุดขีดด้วยอำนาจของการแข่งขัน และทุกครั้งที่บริษัทหนึ่งเร็วขึ้นมันก็ลากคู่แข่ง และซัพพลายเออร์ ให้เร็วขึ้นด้วย 

- 90 miles/hour ภาคสังคม ทั้ง NGO รากหญ้า และสมาพันธ์อีกล้านแปด วิ่งตามภาคธุรกิจมาติดๆ มีทั้งกลุ่มที่สนับสนุน และกลุ่มที่คัดค้าน หลายๆคนในนี้เรียกร้องอย่างสิ้นหวังที่จะ้เห็นภาครัฐตามมาเสียที

 - 60 miles/hour ครอบครัว วิถีชีวิตกำลังเปลี่ยนเพื่อตอบรับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ครอบครัวขยายเป็นครอบครัวเดี่ยว ความสัมพันธ์ระหว่างวัยที่เปลี่ยนไป จนถึงความถี่ของการหย่าร้าง

 - 30 miles/hour สหภาพแรงงาน  สหภาพติดหล่มของโครงสร้างเก่าแก่ ในขณะที่บริษัทสรรหา นวัตกรรม และพนักงานดาวเด่น งานแบบสัญญาจ้าง(subcontract) เพิ่มขึ้นทุกที พนักงานและระบบของสหภาพก็ล้าหลังลงทุกวัน

 - 25 miles/hour ราชการ คงหาคำประชดที่เจ็บกว่าของทอฟเลอร์ไม่ได้แล้ว ระบบราชการมีทักษะในการปัดเสียงวิจารณ์และชะลอการเปลี่ยนแปลงทีละเป็นสิบๆปี กำลังพยายามชะลอความเร็วของภาคธุรกิจอย่างมุ่งมั่น

และที่ช้าสุดๆ

 - 10 miles/hour ระบบโรงเรียน อันนี้ดูหน้าหนังสือพิมพ์เราเร็วๆนี้ก็คงรู้ 

 - 5 miles/hourสถาบันไร้ความสามารถ ในลิสต์มีทั้ง สหประชาชาติื ไอเอ็มเอฟ องค์การค้าโลก

- 3 miles/hour สถาบันการเมือง ล้าหลัง ไร้ความสามารถ เวลาสองในสามหมดไปกับแึคมเปญหาเสียง และอีก 1 ใน 3 หมดไปกับการแก่งแย่งอำนาจ

- 1 miles/hour ระบบกฏหมาย กฏหมายไม่เคยเปลี่ยนแปลงทันสภาพสังคม ดูการไล่ตามบล็อกอินเตอร์เน็ตอย่างสิ้นหวังของรัฐบาลสิ ดูกฏหมายลิขสิทธิ์ที่ไร้ประสิทธิภาพสิ กฏหมายภาษีที่ดินอีกกี่ชาติถึงจะบังคับใช้ได้?

 ความเหลื่อมล้ำของความเร็วเหล่านี้ ทำให้การประสานงาน(Synchronization) ผิดเพี้ยน ความพยายามในยุคอุตสาหกรรม คือทำให้ทุกอย่างเข้าจังหวะกัน ระบบต่างๆเช่น JIT ถูกพัฒนาขึ้น เพื่อการนั้น แต่ยิ่งกระบวนการเข้าจังหวะจำเป็นต้องแม่นยำมากเท่าไหร่ ความซับซ้อนของมันก็มากขึ้นเท่านั้น

วันนี้ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป เพราะเวลากำลังจะผิดจังหวะกันอีกครั้ง ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นความจงใจ

คนหลายคน ไม่ทำงาน 9 โมงถึง 5 โมงเย็นอีกแล้ว เขามาทำงานตามเวลาที่เขากำหนด ไม่ใช่นายจ้่างกำหนด(หมายถึงพวกฟรีแลนซ์)

บรรเทิงล่ะ? ทีวีกำลังสูญเสียความสามารถในการกำหนดตาราง คนดูต่างหากที่เป็นผู้กำหนด ผ่านเคเบิ้ลทีวี หรือ ไอพีทีวี 

ครอบครัว? เวลาแสนสุขที่ทุกคนได้กินข้าวเย็นด้วยกันผันผ่านไปแล้ว เดี๋ยวนี้ตารางเวลาไม่มีมาตรฐาน โอกาส เจอกันพร้อมหน้าช่างยากเย็น

ทุกอย่างกำลังกลายเป็น 24/7

และนี่คือปัจจัยพื้นฐานประการแรกที่ทอฟเลอร์พูดถึง!

 

Comment

Comment:

Tweet

ข้อมูลมีประโยชน์มากๆ เลยค่ะ

ขออนุญาตเอาไปแปะไว้ที่บล็อคด้วยนะคะ

แล้วจะลิ้งค์กลับมาด้วยค่ะ

Hot!

#7 By Leadership Guru on 2009-07-03 20:56

มีต่อไม๊คะ รออ่าน

#6 By ตุ้มเป๊ะ on 2009-03-11 20:15

กี๊ซๆๆ ไม่ได้อ่านตอนอัพ กลับมาอ่านแล้วค่ะ
ขอต่อ~ อ่านแล้วตื่นเต้นค่ะ

#5 By songsage on 2009-03-09 17:31

มันเริ่มทิ้งห่างกันแล้ววsad smile sad smile angry smile angry smile

ประเทสไทยหนอ

#4 By เซงครับ on 2009-03-07 08:55

โลกกลม ถึงวลาทิ้งห่างกันมาก ๆ เข้าเดี๋ยวก็น็อครอบเองละมั้งครับsad smile

#3 By 「♭Mystery」 on 2009-02-24 16:09

ทางออกมีอยู่แล้ว คนมันไม่เห็นรูเล็กๆข้างในมีเงินอยู่เต็มแค่นั้นเอง ช่วยไม่ได้

#2 By Shuu Exteen on 2009-02-19 01:39

เง้อ... พอจะเห็นอนาคตรำไรๆ อย่างไทยคงไปได้แค่ 1 miles/hour (อนาถจริงๆ)

#1 By Fontiar|| on 2009-02-17 12:47