Heretic Programmer

เหนื่อยใจเป็นบ้า..

ผมเป็นไข้มาสามวันแล้ว  ยิ่งมาเจอเรื่องบ้าๆบอๆของผู้ใหญ่ไม่รู้จักโตอีก ก็ยิ่งเหนื่อยใจ โดยเฉพาะกับการเรียกร้องสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และเผาบ้านเพื่อจับหนูตัวเดียว

 จะว่าไป ผมตั้งตัวเป็นศัตรูกับสื่อมานาน เหตุผลหลักๆคือ propaganda(เทร่าบรรยายไว้ละเีอียดดีแล้ว)

คนที่โดนชี้นำ จะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าโดนชี้นำไปแล้ว วิจารณญาณที่หายไป ทำความเสียหายภายหลังได้มาก

ถ้าเทียบว่าเหล้าทำลายสติ ให้เกิดสันดานดิบเป็นโทษแล้ว การโดนครอบงำโดยสื่อน่ากลัวกว่า เพราะ "ปัญญา" และสติที่ครบถ้วน แต่ใช้ผิดทาง อันตรายกว่ามาก

ใครอ่านประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งสองจะพบว่าในเยอรมัน ฮิตเลอร์แทบจะประดุจเมสไซอาห์ เป็นผู้ช่วยให้รอด เป็นนักพูดและนักปลุกระดมที่ได้ีรับความนิยม และด้วยความล้มเหลวของรัฐบาลในขณะนั้น ฮิตเลอร์ก็มีโอกาสได้อำนาจ - หลังจากนั้นก็รู้ๆกันอยู่

ผมไม่ได้บอกว่าเราจะตามรอยเยอรมัน - แต่อิทธิพลของการปลุกระดมนั้นเด่นชัด คนเยอรมันไม่เึคยตั้งคำถามถึงการทำสงคราม/การล่าชาวยิว จนกระัทั่งสายเกินแก้ 

 ตอนนี้ ในไทยเราก็เหมือนจะโดนปลุกระดมเหมือนกัน - ทั้งสองฝ่ายด้วย

วันก่อนผมอ่านบทสัมภาษณ์ของเอกยุทธ อัญชัญบุตร

ประโยคหนึ่งที่ผมว่าจี๊ดจัีบใจคือ

"ผล งานบ้าอะไร! ที่รัฐบาลทักษิณ กับรัฐบาลสมัครไป พันธมิตรเป็นแค่ส่วนหนึ่ง เขาเรียกว่าตลกโชว์ มีเวทีให้ดู แต่คนที่ทำคือ คุณเรืองไกร (ลีกิจวัฒนะ ส.ว.สรรหา) คุณสมัครหลุดเพราะคุณเรืองไกร พ.ต.ท.ทักษิณโดนคดีที่ดินรัชดาฯ เพราะคุณเรืองไกร ไปจี้เอาข้อกฎหมายไปพูด เขาสู้กันที่ศาล จะประท้วงอีกปี เขาก็ไม่ไป ปัดโธ่! "

นั่นสินะ ผลงานใครกันแน่

 ตอนนี้ผมสงสัย

ระหว่างนักการเมืองโกงกินชาติ ชิวๆ ปีละ ห้าหมื่นล้าน

กับชมรมคนรักชาติ สามวัน เจ๊งไปสามแสนล้าน

ผมควรทนฝ่ายไหนมากกว่าดี?

ทำไมเรารอกระบวนการทางกฏหมายไม่ได้? ในเมื่ออีกไม่กี่วัน อีกคดีก็จะเข้าสู่ศาล

เป็นคำถามที่ไม่มีคนตอบเลย ไม่มีเลย

เหนื่อย

กลับไปนอนซมต่อดีกว่า