Heretic Programmer

หลายๆคนยังไม่เข้าใจว่าไฉนไทยต้องเล่นพิเรนทำอะไรตามหลังสิงคโปร์ตลอดเวลา แม้กระทั่งราคาน้ำมัน(จริงๆเราอิงมาเนิ่นนานหลายสิบปี จะมามีปัญหาตอนภาพพจน์สิงคโปร์ติดลบ เพราะคดีเทมาเซ็กนี่แหละ)

ในทางเศรษฐศาสตร์ การที่ไทยอ้างอิงราคาสิงคโปร์ สามารถอธิบายได้ด้วย กฏของราคาเดียว(Law of one price) ซึ่งระบุว่าสินค้าชนิดเดียวกันในตลาดแข่งขันสมบูรณ์ต้องมีราคาเดียวกัน

ลองมาดูว่า ทำไมมันเป็นอย่างนั้น

สมมุติว่ามีตลาดสองแห่ง A และ B ค่าใช้จ่ายในการเดินทางระหว่างตลาดทั้งสองแห่งคือ 1 บาท ทั้งสองตลาดขายสินค้า(สมมุติว่าส้ม) กิโลละ 10 บาท

จำเนียรกาลนานมา ตลาด B ขายส้มกิโลละ 30 บาท ตลาด A ยังขายส้มอยู่ 10 บาท อะไรจะเกิดขึ้นเอ่ย?

คนในตลาด A จะกว้านซื้อส้มไปขายในตลาด B (ส่วนคนข้างในไม่มีส้มกิน ก็เรื่องของคุณ) การที่มีการกว้านซื้อส้มในตลาด A จะทำให้ราคาตลาด A สูงขึ้น และการขายส้มจำนวนมากในตลาด B จะทำให้ราคาตลาด B ต่ำลง กระบวนการนี้จะดำเนินไปจนกว่าการขนไปขายจะไม่คุ้มค่า(ราคาต่างกันน้อยกว่าค่าขนส่ง) และสุดท้ายทั้งสองตลาดจะได้ราคาใหม่ อยู่ระหว่าง 10-30 บาท

แต่ช้าแต่ เรื่องแบบนี้ในความเป็นจริงมันไม่ช้านักหรอกครับ พอตลาด B ขายที่ 30 ตลาด A ก็จะประกาศโครมเปรี้ยงเดียวขายปลีกที่ 29 บาท โดยบอกว่าอ้างอิงราคาตลาด B(ไม่งั้นจะเกิดภาวะส้มขาดแคลน เพราะคนขนไปขายอีกตลาดหมด)

ถาม: ไม่อิงได้ไหม?

ตอบ: ได้ แต่ถ้าคุณขายถูกกว่ามากๆ คนขายส้มจะขนส้มไปขายอีกตลาดแทน ซักพักนึงมันก็จะเข้าสมดุลเหมือนข้างบนนั่นแหละ

ถาม: แล้วเราล้อมรั้ว กันคนขนส้มข้ามตลาดได้ไหม?

ตอบ: เรารื้อรั้วทิ้งไปตั้งแต่ ปี 34 แล้วครับ แล้วถึงจะกั้นรั้วใหม่ ก็คงจะมีคนปีนรั้ว เพราะกำไรมันจูงใจ(เรื่องทำไมไม่ควรกั้นรั้วไว้คุยกันวันหลัง)

แทนค่า
A = ตลาดในประเทศไทย
ส้ม= น้ำมัน
B = ตลาดสิงคโปร์
คนขายส้ม = โรงกลั่น

พอเห็นรึยังครับว่า ทำไมเราถึงต้องอิงราคาสิงคโปร์? คุณไม่อิงก็ได้ แต่ลงท้ายผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างเดียวกัน(คือราคาออกมาเท่ากันอยู่ดี)