Heretic Programmer

เป็นประเด็นที่ฉุกคิดมา หลังโดนเพื่อนด่ามา ตอนวันอาทิตย์เย็นๆ จริงๆก็โดนมาก่อนหน้านั้นแหละ เพราะไปเชียร์หุ้นเอเซียซอฟต์ไว้กับรุ่นพี่นักลงทุนท่านหนึ่ง ท่านจิ้มกลับมานิ่มๆว่า

 ไม่ล่ะ ผมไม่สนใจ มันมอมเมาเยาวชน

อึ้งไป 5 วิ พร้อมกับรำพึงในใจ  "ตกลงอยากเป็นเจ้าของบริษัทเกมนี่ผิดเรอะ "

 พอมานั่งค่อยๆนึก ผมเริ่มมองเห็นว่า เออบางที มาตรฐานจริยธรรม ของคนเราอาจจะไม่เท่ากัน แล้ว อะไรล่ะที่น่าจะเป็นมาตรฐานนั้น?

หลักการทางศาสนา? ไม่น่าจะใช่ ไม่อย่างนั้นคนลงทุนใน CPF(เจริญโภคภัณฑ์อาหาร)คงบาปมาก ค่าที่วันๆ บริษัทเชือดหมูเป็นร้อยๆตัว ทำแฮมกับไส้กรอก

มาตรฐานทางสังคม? แล้วอย่างบัตรเครดิต ที่ผมคิดว่าเป็นสุดยอดนวัตกรรมทางการเงิน ที่ทำให้ผมมีเงินใช้ฟรีๆ 55 วันไม่มีดอกเบี้ย แต่คนบางคนก็โวยวายอีกว่า เป็นการทำนาบนหลังคน คิดดอกเบี้ยโหด

 คุณค่าทางโภชนาการ? ผมคงบอกคนลงทุนใน Junk Food ว่าขาดจริยธรรมไม่ได้ เพราะชีวิตคงบัดซบน่าดู ถ้าไม่มี โค้ก สเวนเซ่น แมคโดนัล กาแฟ แล้วก็พวกสารพัดอร่อยปาก ลำบากร่างกาย

 อะไรเป็นเส้นแบ่งระหว่าง กำไร กับ จริยธรรม ของ ธุรกิจโรงพยาบาล? ระหว่างกาีรจ่ายโคตรแพงกับมาตรฐานการรักษาสูงลิบ กับการจ่ายถูกๆ กับมาตรฐานพอไปวัดไปวา?

 หนังสือโป๊ล่ะ? ถ้าเขาอ้างว่าหนังสือโป๊ ทำให้อัตราคดีข่มขืนลดลง เราจะบอกว่าธุรกิจหนังสือโป๊ จรรโลงสังคมได้หรือเปล่า?

บริษัทค้าปลีก อย่างโลตัส หรือเซเว่นล่ะ? เราคงไม่เถียงว่า พวกนี้ทำให้เราซื้อของได้ถูกลง สะดวกขึ้น แต่มันทำให้โชห่วยตายนะ?

แล้วถ้าผมซื้อ BigC นี่ผมมีจริยธรรมหรือเปล่า? ผมทำให้ซัพพลายเชนสั้นลง ทำให้ผู้บริโภคซื้อของได้ถูกลง สะดวกขึ้น แต่ผมก็ทำลายโชห่วยด้วยเหมือนกัน?

 ผมซื้อหุ้น Dtac ผมผิดไหม? เขาทำให้กลไกราคาของการสื่อสารดีขึ้น ราคาถูกลง แต่กำลังจะทำให้ TOT เจ๊งนะ?

 หุ้นเหล้าล่ะ? บุหรี่ล่ะ?ถุงยางอนามัยล่ะ?  คนลงทุนมีจริยธรรมไหม?

 สับสนได้พักใหญ่ ผมคิดว่าข้อสรุปที่ดีที่สุดคือ

ธุรกิจที่ตรงไปตรงมา และไม่ขัดต่อกฏหมาย ย่อมถือว่าดีพอที่จะลงทุน

ดังนั้นธุรกิจอันไร้จริยธรรม และไม่ควรยุ่งเกี่ยวก็คือธุรกิจที่เหลือ(ผิดกฏหมาย ซิกแซก ฉ้อฉล ไร้ธรรมมาภิบาล)

หรือใครมีข้อเสนอดีกว่านี้มั้ยครับ?