Heretic Programmer

จาก ไอ้นี่ กรุณาดู คห แรก

จริงๆมีไอเดียกรุ่นๆมาซักพักละ หลังจากที่ปีที่ผ่านมา มีคดีเกี่ยวกับการลอกแฟนฟิค เป็นข่าวเกรียวกราวในพันทิป เป็นเรื่องเป็นราวจนแจ้งความ

ในขณะที่ แฟนฟิค ยาว 2-3 ร้อยหน้า มีการสนับสนุนถึงสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาอย่างชัดเจน แต่ซอฟแวร์ยาวกว่าพันล้านบรรทัด กลับมีเหตุผลแบบข้างต้น โผล่มา และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ในรอบสามเดือนมีแบบนี้แล้วหลายกระทู้ในห้องศาสนา และก็ต้องมีความเห็นแบบนี้โผล่มาทุกครั้ง(จำได้ว่า markpeak เรียกว่าพวกขาดหิริโอตัปปะ)

นักเขียนทำงานด้วยการเขียน เราก็ทำงานด้วยการพิมพ์
นักเขียนบริโภคข้อมูลเป็นอาหารเพื่อผลิตงาน พวกเราก็บริโภค msdn, man page เป็นอาหารว่างเหมือนกัน
นักเขียนขายความคิด ผ่านสื่อที่เรียกว่าหนังสือ เราขายความคิด ผ่าน cd-rom
เวลาเร่งๆ ปั่นต้นฉบับ นักเขียนกับเรา ก็แทบไม่ต้องกินต้องนอนเหมือนกัน
เราเป็นศิลปิน ในวิถีของตัวเอง เวลาอารมณ์กรุ่นๆ นักเขียนเขียนได้ติดไอพ่น ของเราโค้ดก็พรั่งพรูแบบไม่มีบั๊ก(ครั้งล่าสุดของตูมันเมื่อไหร่วะ)
นักเขียน บรรเลงใต้ข้อจำกัดของศัพท์และไวยากรณ์ เรียงร้อยถ้อยวจีสื่อความด้วยแรงผลักดันแห่งสุนทรี เกาะเกี่ยวถ้อยคำ สร้างโลกอีกโลกหนึ่งแก่ผู้เสพ
โปรแกรมเมอร์ ก็ร้อยสรรพสำเนียง ในโลกฐาน 2 ด้วยตรรกวิทยาและสมการ เพื่อมอบอำนาจ ในโลก ดิจิตอลแก่ผู้ใช้

เรายังได้รับความคุ้มครองผลงาน ภายใต้ พรบ ลิขสิทธิ์เหมือนกัน

แล้วทำไม มุมมอง มันต่างกันยังงี้วะ! ปล้นแบบดื้อๆ แล้วบอกว่าไม่ผิดด้วย นั้นมันห้องศาสนานะโว้ย!!!

อยากรู้ว่านักเขียนที่ไปฟ้องเค้า ใช้เวิร์ดเถื่อนด้วยป่าววะ

หงุดหงิดโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!