ญี่ปุ่น สังคมรักการอ่าน
posted on 19 Apr 2006 18:00 by house
มาอยู่ญี่ปุ่น เข้าไปก็ สองอาทิตย์แล้ว อย่างหนึ่งที่สังเกตเห็นชัดมาก คือเรื่องการอ่านหนังสือครับ
อยู่ที่นี่ เห็นคนอ่านหนังสือเป็นเรื่องปกติ เดินขึ้นรถไฟฟ้า จะมีคนอ่านหนังสือ ทั้งยืนทั้งนั่ง ตู้ละหลายๆคน ผิดกับบ้านเราที่เคยมีการโพสต์ลงเว็ปบอร์ดด้วยซ้ำว่า รบกวนคนอื่น
นอกจากนี้ ราคาหนังสือที่นี่ เมื่อ เทียบกับค่าครองชีพแล้ว ถูกมากๆ ครับ อิโนอุเอะซัง(ผู้ประสานงานคอร์ส) ให้ข้อมูลไว้ว่า เด็กจบ ม. ปลายที่นี่จะได้เงินเดือนเริ่มต้นประมาณ 140,000 เยน จบมหาวิทยาลัยก็ขยับไปอยู่ที่ 160,000 เยน หนังสือการ์ตูนราคา 350 เยน พ็อคเก็ตบุ้ค ราคาประมาณ 800-1000 เยน
สรุปแล้ว ราคาพ็อคเก็ตบุ้คเขาตกประมาณ 15-17% ของรายได้ต่อวัน ของเด็กจบใหม่เท่านั้น ทำให้หนังสืออาจจะเรียกได้ว่า เป็นแหล่งความบันเทิงราคาถูกที่สุด ของญี่ปุ่นทีเดียว
ด้วยความที่หนังสือมีราคาถูกมากนี่เอง ทำให้การพิมพ์สูงมาก ประกอบกับราคาที่ดิน ที่แพงแบบไม่บันยะบันยัง ทำให้คนญี่ปุ่นไม่นิยมเก็บหนังสือครับ หนังสือพวกการ์ตูนหรือหนังสือพิมพ์อ่านเสร็จก็ทิ้ง มีตู้สำหรับทิ้งหนังสืออยู่ทุกสถานีรถไฟ (จริงๆเขาให้ทิ้งกระดาษ แต่ดูทีไรก็มีแต่หนังสือ)
การที่อ่านแล้วไม่เก็บนี่เอง ทำให้ธุรกิจหนังสือมือสองเติบโตเป็นล่ำเป็นสัน ร้านหนังสือมือสองนั้น มีหนังสือให้เลือกมาก ราคาถูก สภาพหนังสือดีมาก(95% ไม่บอกก็ไม่รู้ว่าหนังสือเก่า) การ์ตูนเหลือเพียง 105 เยน พ็อคเก็ตบุ้คเหลือแค่ 350 เยน
แฮะๆ จริงๆที่มาเขียนเรื่องนี้ก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ อาการกำเริบน่ะ จริงๆเริ่มเป็นตั้งแต่ 4-5 วันแรกแล้ว - อยากอ่านหนังสือ
ก่อนมาญี่ปุ่น ผมเข้าร้านหนังสือแถวบ้าน ทุกวันเช้า-เย็น อาทิตย์นึงต้องแวะไปเยี่ยม b2s กับ se-ed ซักหน มีบัตรสมาชิกทั้งของ se-ed,b2s,asiabook บวกด้วยสมาชิกของห้องสมุด อีกต่างหาก พอมาอยู่นี่ หาอะไรอ่านไม่ได้ ก็เริ่มเกิดอาการทุรนทุราย จะลงแดงเอา
ลงท้าย ผมแก้โดยการไปเดินชมร้านหนังสือ อ่านไม่ออก ได้เห็น ได้จับปก พลิกไปพลิกมา ก็ยังดี จะว่าไปก็เกือบเหมือนคนบ้าละครับ อ่านไม่ออกซักตัว แต่ผมเดินวน หยิบเล่มโน้น เล่มนี้มาพลิก เหมือนกำลังเลือกซื้อหนังสือ อยู่ในร้านได้ครั้งนึงเป็นชั่วโมง ทำมาหลายครั้งแล้วเหมือนกัน
ลงท้ายวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปเข้าร้านหนังสือเก่า(ที่ลงให้ดูด้านบนนั่นแหละ) เนื่องจากหนังสือ สภาพดีและราคาถูกมาก ไหนๆก็ต้องอยู่ที่นี่อีกตั้งปี ไฉนเลยต้องมานั่งอดทน เลยตัดสินใจ สอย คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา ภาคโรงละครโอเปร่า ฉบับนิยาย ติดมือกลับมาด้วย
อย่างที่รู้แหละครับ อ่านไม่ออกซักตัว เปิดดิกดะมันทุกคำ ประเมินคร่าวๆว่าน่าจะหมดกับมันไป 6-8 ชมแล้วในสามวันที่ผ่านมา อ่านได้ 2 หน้าครึ่ง
สนุกไหมยังตอบไม่ได้ สองหน้า เจ้าคิน(พระเอก) เพิ่งเดินออกจากบ้าน แต่อาการเสี้ยนหายไปจม ได้คันจิมาอีกหลายตัวเหมือนกัน ถ้าสปีดไม่เพิ่ม ก็คงอ่านจบราวๆปลายปี(แต่มันต้องเร็วขึ้นเซ่!) แล้วก็น่าจะได้คันจิมาไว้ในหัวซัก 6-800 ตัว
งานนี้ถ้ากัดฟันอ่านจบได้เท่ากับยิงนกได้หลายตัวมาก(ได้ศัพท์ ,ได้นิยายที่อ่านได้เพิ่มอีกเพียบ - next target:musashi, ginga eiiyuu densetsu, ไม่ต้องทนทุกข์กับอาการลงแดงหนังสืออีกต่อไป)
งานนี้ สู้โว้ย - Ganbarimasu!
edit @ 2006/04/19 18:17:34
edit @ 2006/04/19 18:25:50
อยู่ที่นี่ เห็นคนอ่านหนังสือเป็นเรื่องปกติ เดินขึ้นรถไฟฟ้า จะมีคนอ่านหนังสือ ทั้งยืนทั้งนั่ง ตู้ละหลายๆคน ผิดกับบ้านเราที่เคยมีการโพสต์ลงเว็ปบอร์ดด้วยซ้ำว่า รบกวนคนอื่น
นอกจากนี้ ราคาหนังสือที่นี่ เมื่อ เทียบกับค่าครองชีพแล้ว ถูกมากๆ ครับ อิโนอุเอะซัง(ผู้ประสานงานคอร์ส) ให้ข้อมูลไว้ว่า เด็กจบ ม. ปลายที่นี่จะได้เงินเดือนเริ่มต้นประมาณ 140,000 เยน จบมหาวิทยาลัยก็ขยับไปอยู่ที่ 160,000 เยน หนังสือการ์ตูนราคา 350 เยน พ็อคเก็ตบุ้ค ราคาประมาณ 800-1000 เยน
สรุปแล้ว ราคาพ็อคเก็ตบุ้คเขาตกประมาณ 15-17% ของรายได้ต่อวัน ของเด็กจบใหม่เท่านั้น ทำให้หนังสืออาจจะเรียกได้ว่า เป็นแหล่งความบันเทิงราคาถูกที่สุด ของญี่ปุ่นทีเดียว
ด้วยความที่หนังสือมีราคาถูกมากนี่เอง ทำให้การพิมพ์สูงมาก ประกอบกับราคาที่ดิน ที่แพงแบบไม่บันยะบันยัง ทำให้คนญี่ปุ่นไม่นิยมเก็บหนังสือครับ หนังสือพวกการ์ตูนหรือหนังสือพิมพ์อ่านเสร็จก็ทิ้ง มีตู้สำหรับทิ้งหนังสืออยู่ทุกสถานีรถไฟ (จริงๆเขาให้ทิ้งกระดาษ แต่ดูทีไรก็มีแต่หนังสือ)
การที่อ่านแล้วไม่เก็บนี่เอง ทำให้ธุรกิจหนังสือมือสองเติบโตเป็นล่ำเป็นสัน ร้านหนังสือมือสองนั้น มีหนังสือให้เลือกมาก ราคาถูก สภาพหนังสือดีมาก(95% ไม่บอกก็ไม่รู้ว่าหนังสือเก่า) การ์ตูนเหลือเพียง 105 เยน พ็อคเก็ตบุ้คเหลือแค่ 350 เยน
นี่ร้านมือสองนะครับ
นี่อีกมุมหนึ่ง ร้านนี้มีสองชั้นเชียวนะ
อันนี้ป้ายหน้าร้าน
แฮะๆ จริงๆที่มาเขียนเรื่องนี้ก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ อาการกำเริบน่ะ จริงๆเริ่มเป็นตั้งแต่ 4-5 วันแรกแล้ว - อยากอ่านหนังสือ
ก่อนมาญี่ปุ่น ผมเข้าร้านหนังสือแถวบ้าน ทุกวันเช้า-เย็น อาทิตย์นึงต้องแวะไปเยี่ยม b2s กับ se-ed ซักหน มีบัตรสมาชิกทั้งของ se-ed,b2s,asiabook บวกด้วยสมาชิกของห้องสมุด อีกต่างหาก พอมาอยู่นี่ หาอะไรอ่านไม่ได้ ก็เริ่มเกิดอาการทุรนทุราย จะลงแดงเอา
ลงท้าย ผมแก้โดยการไปเดินชมร้านหนังสือ อ่านไม่ออก ได้เห็น ได้จับปก พลิกไปพลิกมา ก็ยังดี จะว่าไปก็เกือบเหมือนคนบ้าละครับ อ่านไม่ออกซักตัว แต่ผมเดินวน หยิบเล่มโน้น เล่มนี้มาพลิก เหมือนกำลังเลือกซื้อหนังสือ อยู่ในร้านได้ครั้งนึงเป็นชั่วโมง ทำมาหลายครั้งแล้วเหมือนกัน
ลงท้ายวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปเข้าร้านหนังสือเก่า(ที่ลงให้ดูด้านบนนั่นแหละ) เนื่องจากหนังสือ สภาพดีและราคาถูกมาก ไหนๆก็ต้องอยู่ที่นี่อีกตั้งปี ไฉนเลยต้องมานั่งอดทน เลยตัดสินใจ สอย คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา ภาคโรงละครโอเปร่า ฉบับนิยาย ติดมือกลับมาด้วย
เล่มนี้แหละ สภาพดีมากๆ(ถูกด้วย)
คันจิ กับศัพท์ไม่รู้เพียบ(ราวๆ 95% ได้มั้ง) จะเห็นว่าผมจดคำแปลพริดเลยเหมือนกัน
อย่างที่รู้แหละครับ อ่านไม่ออกซักตัว เปิดดิกดะมันทุกคำ ประเมินคร่าวๆว่าน่าจะหมดกับมันไป 6-8 ชมแล้วในสามวันที่ผ่านมา อ่านได้ 2 หน้าครึ่ง
สนุกไหมยังตอบไม่ได้ สองหน้า เจ้าคิน(พระเอก) เพิ่งเดินออกจากบ้าน แต่อาการเสี้ยนหายไปจม ได้คันจิมาอีกหลายตัวเหมือนกัน ถ้าสปีดไม่เพิ่ม ก็คงอ่านจบราวๆปลายปี(แต่มันต้องเร็วขึ้นเซ่!) แล้วก็น่าจะได้คันจิมาไว้ในหัวซัก 6-800 ตัว
งานนี้ถ้ากัดฟันอ่านจบได้เท่ากับยิงนกได้หลายตัวมาก(ได้ศัพท์ ,ได้นิยายที่อ่านได้เพิ่มอีกเพียบ - next target:musashi, ginga eiiyuu densetsu, ไม่ต้องทนทุกข์กับอาการลงแดงหนังสืออีกต่อไป)
งานนี้ สู้โว้ย - Ganbarimasu!
edit @ 2006/04/19 18:17:34
edit @ 2006/04/19 18:25:50
ไอ้แพท..
ที่สิงคโปร์ก้ได้ยินว่าถูกกว่าข้าวมื้อนึงอีก
ส่วนเมืองไทย มีที่ให้นั่งอ่านในร้านหนังสือ มีร้านเช่าหนังสือ ก็ชื่นใจจะแย่แล้ว ส่งเสริมการอ่านได้เหมือนกัน
#1 By sorbet* on 2006-04-19 18:35