หนอนหนังสือ กับ ปัจเจกชน
posted on 26 Sep 2005 22:52 by house in Bookวันนี้ไปซื้อ มติชนสุดสัปดาห์มา กะว่าจะอ่านประเด็น ผู้ว่าสตง. ซักหน่อยว่ามีวิพากษ์อะไรบ้าง แต่ว่า......
ลืมไปเลยว่าช่วงนี้มันมีประเด็นร้อนเรื่องกำลังจะโดน เทค ทั้งเล่มมีแต่เรื่องเทคโอเวอร์ กลุ่มรักมติชน แกรมมี่ เรื่องที่อยากอ่านเลยไม่มี แต่ไปสะดุด กับ คอลัมน์ ฝรั่งมองไทย ของไมเคิล ไรท ว่า ทำไมคนไทยไม่ค่อยนิยมอ่านหนังสือ
คุณสมเกียรติ ชลวานิช ได้เขียนจดหมายเข้าไปแสดงความคิดว่า คนไทยไม่อ่านหนังสือ เพราะเมืองไทย ขาดการสนับสนุนให้ประชาชนมีความเป็นปัจเจก และ เจ้าของคอลัมน์เองก็สนับสนุนแนวคิดนี้เพราะคนที่จะอ่านหนังสือ ต้องมีความเป็นปัจเจกสูงพอ ที่จะเลือกหนังสือซักเล่ม แล้วตัดตัวเองออกจากโลกภายนอก เพื่อเข้าไปอยู่ในโลกหนังสือเพียงคนเดียว
การมองว่าคนอ่านหนังสือต้องมีความเป็น ปัจเจกบุคคลภาพ ในระดับหนึ่งนั้น เป็นเรื่องที่ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลย เพิ่งมาจุดประกายเอาก็จากคอลัมน์นี้แหละ คิดๆดูแล้วก็พอมีส่วนอยู่ไม่น้อย ในขณะที่เด็กๆคนอื่นวิ่งเล่น ดูทีวี การที่จะมานั่งอ่านหนังสืออยู่คนเดียวมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะกล้าแยกตัวออกมาจากหมู่ชน และการแยกตัวออกมาเช่นนั้น ย่อมถูกมองด้วยสายตาเคลือบแคลงจากสังคมที่ไม่เข้าใจในตัวเด็ก
สำหรับผมการแยกตัวออกจากสังคมนั้นไม่ยากเท่าไร เนื่องจากผมไม่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันในละแวกใกล้บ้านเลยในสมัยเด็กๆ คุณพ่อคุณแม่ก็ไปทำงาน ทิ้งผมไว้ที่บ้านกับคุณย่า พร้อมหนังสือพะเนินเป็นภูเขา ผมโตมาโดยมีรามเกียรติ์ กับ สามก๊ก เป็นนิทานก่อนนอน ซึ่งเล่าไม่ใคร่จบ ความเบื่อ ความอยากรู้อยากเห็น ความเหงา กวักมือเรียกผม เข้าสู่โลกหนังสือ เพื่อนซึ่งไม่เคยทรยศ และดินแดนกว้างใหญ่แห่งจินตนาการที่ไร้ขอบเขต
การอ่านอย่างหนัก ทำให้ตั้งแต่เด็กผมถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ โดนคำถามแปลกๆ (อาจารย์บางคนเจอผมไม่ทักว่าสวัสดี หรืออะไรทำนองนั้น แกจะทักว่า อ่านอะไรอยู่ -_-") พอดีผมไม่ซีเรียส เพราะเคยอ่านเจอ(ที่ไหนไม่รู้) ว่าคนที่เหมือนชาวบ้านคือพวกธรรมดา คนที่แปลกแยกคือคนที่จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ผมอยากยิ่งใหญ่กะเค้ามั่ง ตอนนั้นเลยถือเป็นความภูมิใจไป
แต่มีกี่คนที่เป็นอย่างนี้ เพื่อนไปดูหนัง เราเก็บเงินไปซื้อหนังสือ นั่งดูหนังพีเรียด เสือกจำประวัติศาสตร์ได้ทั้งท่อน หรืออ่านนิยายมาแล้วทั้งเล่ม รู้หมดใครรบกะใคร จะตายตอนไหน เรื่องบางเรื่องอ่านไปแล้วหาเพื่อนคุยไม่ได้อีก ไม่มีคนรู้เรื่องด้วย อ่านๆมานี่ต้องทำใจไว้ก่อนเลยว่าเรื่องพวกนี้ "ไม่มีเพื่อนคุย"
ในสังคมที่เลียนแบบกันไปเป็นแถวๆ ดาราแต่งยังไงก็ต้องตาม แฟชั่นก็ต้องตาม โน่นก็ตาม นี่ก็ตาม การจะแหกคอกออกมา นั่งอ่านหนังสือดีๆซักเล่ม ดูจะเป็นความแปลกประหลาดอย่างยิ่ง ผมเลยเห็นด้วยสุดใจเลยว่า การจะเป็นนักอ่านเนี่ย มันต้องอาศัยความเป็นปัจเจกจริงๆ
edit @ 2005/09/26 23:11:53

ผมข้ามไปอีกขั้นด้วยการแตก Thread อ่านมันพร้อมกันสามเล่ม นิยายเล่มนึง ธุรกิจเล่มนึง คอมอีกเล่มนึง
คนอ่านหนังสือด้วยกันก็ยังมองว่าช้า
#1 By ลิ่ว on 2005-09-26 23:15