Heretic Programmer

ที่จริงไม่กะเขียนเรื่องนี้หรอก แต่สถานการณ์มันพาไป จากนี่

กฏหมายภาษีไทย จัดได้ว่าเป็นกฏหมายที่ยุ่งยาก และซับซ้อนมากๆ ซับซ้อนขนาด ผู้ที่ไม่รู้กฏหมายจ่ายบักโกรก และ ผู้ที่รู้กฏหมายก็หลบได้แทบทุกช่อง

ปัญหาหลักๆของกฏหมายภาษีไทยคือ เป็นกฏหมายที่ไม่สนับสนุน การประดิษฐ์ คิดค้น เห็นได้จากการหักค่าใช้จ่ายในกรณีของบุคคลธรรมดา ประเภทรายได้จากสิทธิบัตร ซึ่งหักได้ค่อนข้างต่ำมาก และในกรณีนิติบุคคล ก็เจอกรณี แบบนี้คือสรรพากรไม่ยอมให้หักเป็นค่าใช้จ่าย หรือหากยอมก็มีปัญหาในการตีความวุ่นวาย

กฏหมายลักษณะนี้ย่อมไม่สร้างแรงจูงใจ ให้มีการลงทุนในการวิจัยและพัฒนา เนื่องจากการซื้อเทคโนโลยี จัดเป็นการซื้อสิทธิในการผลิต ซึ่งสามารถลงเป็นสินทรัพย์และหักค่าใช้จ่ายได้เต็มจำนวน แบบไม่มีเงื่อนไข

อีกปัญหาหนึ่งคือ ปัญหาความล้าหลัง ในหลายๆมาตรา เช่นการยอมให้หักค่าใช้จ่ายเหมาจ่ายในธุรกิจซื้อมาขายไป ได้เพียงร้อยละ 80 ซึ่งไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงของธุรกิจประเภทนี้ในปัจจุบัน ซึ่งทำกำไรได้ในอัตรา 3-5% เท่านั้น

ความไม่ทั่วถึงของการบังคับใช้ ก็เป็นอีกปัญหาหนึ่ง

ถ้าคุณมีรายรับเกิน 1.2 ล้าน ต้องเข้าสู่ระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม สิ่งที่เกิดขึ้น ในกรณีที่สินค้านั้นมีการแข่งขันสมบูรณ์ และมีผู้ผลิตจำนวนมาก คุณจะเสียเปรียบผู้ผลิตรายอื่นที่ไม่ได้อยู่ในระบบทันที

ต้นทุนเท่ากัน แต่คุณแพงกว่า เพราะบวกแวต แล้วใครจะซื้อของคุณ!

ส่วนการเคลมแวตซื้อคืนตามกฏหมายบอกเลยว่า ไม่เวิร์ค ในทางปฏิบัติ ทันทีที่คุณขอคืนสรรพากรจะตรวจละเอียดยิบ ดร. ภาพร นักบัญชีชื่อดังเขียนไว้เลยว่า อย่าขอคืนปลอดภัยกว่า ไม่งั้นคุณจะโดนเพ่งเล็งแน่ๆ

หนังสือพวกนี้มีเยอะในตลาด ผมอ่านๆไว้ประดับตัว แล้วก็ ...

สงสัยอนาคตจะทำอะไร คงต้องหา ทนายกับนักบัญชี ก่อน